Anderen deelgenoot maken van wat je wezenlijk raakt en bezighoudt – doe je daar goed aan? Breng je jezelf en anderen daarmee niet in verlegenheid? Een gedicht, een 'schrijfsel', is een poging het er toch maar op te wagen: balanceren tussen het prijsgeven van je diepste gevoelens én een veilige afstand bewaren. De teksten, uitgekozen voor deze bundel, komen uit verschillende jaren. Ze zijn niet geplaatst in bio-chronologische volgorde, maar zo gerangschikt dat ze elkaar aanvullen en tegenspreken. Het gaat over menselijke ervaringen van diepe liefde en broos bestaan, verlies en rouw, het goede leven en geloven in God, die niet bestaat maar wel gebeurt. Een bundel, die de lezer(es) doet glimlachen, ontroert, irriteert en troost.
