Vienerius navigeert zijn lezers door zijn wereld, waarin hij zijn dromen probeert te plukken. Met het gevecht dat hij aanging met zichzelf en zijn omgeving, probeert hij daarbij met zijn schrijven ook een reddingslijn voor anderen uit te gooien. Met zijn gedichten bevestigt hij, dat er niet altijd een woordenboek naast moet liggen om iets te kunnen lezen en begrijpen. Een voorbeeld:
Herkenbaar en in eenvoud, schreef ik gedachten neer.
Ik wil ze je vertellen.Misschien wel ietsje meer.
Steeds had ik mijn gedachten en schreef ze neer als boek.
Zo raken mijn gedichten, als kladjes niet meer zoek.
