Werner Vols probeert in zijn gedichten te vatten waar menig mens aan voorbij rent. Af en toe de simpele dingen in het leven waar je om kan lachen, of dan weer net niet. Het is die reflectie die je meestal doet stilstaan bij hoe we in ons leven moeten genieten van de kleine dingen. De emoties nu en dan nog eens zien, in deze gehaaste wereld waarin we meestal allemaal vertoeven. Met tijd tekort om realiteit te vatten in dat ene moment. Werp je blik af en toe eens terug op wat geweest is, meestal lees je meer vattende emoties dan je had gedacht.
