Simone lijdt aan een ernstige angststoornis, maar dat weet ze zelf niet. Ze gedraagt zich wonderlijk en neemt telkens de verkeerde beslissingen, zowel in haar turbulente liefdesleven als in haar carrière. Weliswaar promoveert ze op de negentiende eeuwse criticus Busken Huet, maar dat is te danken aan het feit dat ze tijdens het werken niet met anderen hoeft te praten.
Als ze zo bang geworden is dat ze alleen nog via een computer kan communiceren, lijkt internettherapie de uitkomst te bieden. Dan pas kan ze het leven, en dus ook de liefde, voor het eerst recht in de ogen kijken.
