Cobee, de oude slavin, kreeg na de Afschaffing de kans over haar bestaan als slavin te vertellen. Ze wilde niet, zoals honderden duizenden slaven, als onbekende de geschiedenis ingaan. Ze vond dat al haar nakomelingen, door overlevering iets over haar bestaan moesten weten.
Haar kleindochter Dottie zette de traditie voort en vertelde aan haar kinderen het levensverhaal van haar grootmoeder Cobee.
Een dochter van Dottie vond dit verhaal belangrijk genoeg om het niet alleen door te vertellen aan haar kinderen en andere familie leden, maar om dit deel van de familiegeschiedenis vast te leggen, ter nagedachtenis van de oude slavin Cobee.
