In 'Aan de vooravond' onderzoekt Eelco Maan het onvermogen van de mens het leven ten volle te leven: blijft men in de greep van angst en onzekerheid of staan we verwachtingsvol iedere dag aan de vooravond van een nieuw en onbekend bestaan? Het leven fluistert van avontuur, kansen, momenten van grootsheid wellicht. Maar waar moeten we zoeken, welke weg zullen we kiezen? En valt er wel iets te vinden? Via schaapherders, draaimolens, slaperige kinderen en honden, talloze mislukte liefdes, (blues)muziek, weemoed en veel drank vecht Maan zich poëtisch een weg uit het menselijk dal der ongenoegen en betreedt gaandeweg een landschap voorbij de droomgordijnen, voorbij de waan en schijn. Daar is het goed toeven, daar kan men thuiskomen. Daar is al, voor de nacht valt, de overkant bereikt.
