Wanneer Gerard en Veronique in het ziekenhuis zijn voor een routineonderzoek, stort hun wereld compleet in als blijkt dat hun ongeboren dochter tijdens de zwangerschap is overleden. In dit boek vertelt Gerard, vanuit het perspectief van een vader, hoe hij met dit verlies omgaat en hoe hij naderhand moeizaam de draad weer oppakt.
In dit boek staan gedichten die de schrijver in periodes van rouw en liefde voor de mensen in zijn omgeving geschreven heeft. Hoewel dit boek over verlies en rouw gaat, is er ruimte open gelaten voor een glimlach en een boodschap van hoop voor de toekomst.
